Ze wilde regen en er kwam regen. Niet al te veel, maar wel genoeg om de Europese titel in het veldrijden bij de vrouwen te prolongeren. Een echt kampioenschapsrenstertje, die Dahny van den Brand, dat bewijst ze maar weer in het Italiaanse Lucca. Een van de drie grote doelen in haar laatste seizoen zit al in de knip.

Om zich echt in haar element te voelen, verlangt Daphny naar de zwaarste omstandigheden. Moeilijk begaanbare parkoersen met een hoog technisch gehalte, daar kan ze het best mee overweg. Geen wonder dat de Zeelandse afgelopen week onaangenaam verrast werd bij de eerste inspectie van de omloop die de Italiaanse organisator had uitgetekend. Kort gezegd leek het meer op een verkapte racebaan dan op een uitdagend rondje waar een stuurkunstenares als Daphny verschil kan maken.

"Maar", zo zei ze in een adem, "er is regen beloofd, veel regen zelfs. Dat kan de zaken nog veranderen. Laten we daar maar op hopen." Pluvius liet het inderdaad spetteren; niet dat er sprake was van een tsunami aan regenwater – waarvoor de locale politie had gewaarschuwd – het was ruim voldoende om de toestand van het parkoers te doen verslechteren. "Van ons had er wel meer water mogen vallen. Hoe selectiever het wordt, hoe beter het is voor Daphny", sprak Johan van de Ven, man, steun en toeverlaat van de kleine Brabantse op voorhand.

Tijdens de wedstrijd bleek dat veel rensters zich behoorlijk staande konden houden. Zeven vrouwen kwamen na een ronde samen aan het front, en het was al snel duidelijk dat zich hier de nieuwe kampioene tussen bevond. Het duel ontaardde gaandeweg in een afvalkoers: hoe hoger het tempo, hoe meer coureurs moesten passen. Ook sneuvelde een enkeling als gevolg van materiaalpech. Daphny reed een wiel stuk, maar raakte niet in paniek. "Gewoon een kwestie van snel materiaal wisselen", was haar laconieke commentaar.

In de slotfase bleef Daphny in eerste instantie over met twee Françaises: Pauline Ferrand Prevot en Lucie Chainel-Lefevre. Laatstgenoemde kon de ontketende Nederlandse routinier nog het langst bijbenen. "Ik had geen schrik voor Chainel, want ik merkte dat ik de sterkere was van ons twee. Er waren weinig punten waar je de concurrentie echt goed kon afschudden. Ik wist dat er vlak voor de finish een moeilijk klimmetje lag. Daar moest ik als eerste boven komen." Met nog een paar honderd meter te rijden plaatste ze de beslissende demarrage die Chainel te machtig was.

Na de zeges in Huijbergen (2006), Hittnau (2007) en Frankfurt (vorig jaar) betekent dit dus de vierde Europese kroon voor de vrouw die er eind februari 2012 een punt achter zet. Voor aanvang van het seizoen stelde Daphny dat ze graag in elk geval een van de drie kampioenstruien nog eens zou willen winnen. Dat is bij deze gebeurd. De speaker van dienst meende dat Daphny volgend jaar haar kampioenschap zal moeten verdedigen. "Ja, en als ik dan opnieuw win, mag ik zeker nog een jaar doorgaan. Nou, mij niet gezien. Het is straks mooi geweest met de cross.

Bekijk hier een nieuwsitem over het EK door Omroep Brabant

Onderstaand het wedstrijdverslag, het filmpje is gemaakt door Laurent (http://petitesreines.free.fr/).